Still waiting

namber 166

Wczoraj wróciłam z teatru parę minut po północy. Położyłam się szybko spać z myślą, że rano budzik zerwie mnie z łóżka o 5:45. I tak też zadzwonił. Zwlokłam się z łóżka ledwo, zła jak osa.
Ubrałam się na oślep, wypiłam kawę i pognałam na autobus żeby przebić się przez warszawski korek, na drugą stronę miasta. W autobusie powtarzałam namiętnie słówka z angielskiego. Kiedy stanęłam pod salą, dobiegł mnie zza zamkniętych drzwi męski głos. Spojrzałam na numer sali- wszystko się zgadza. Wyjmuję telefon i piszę do M.

-Wariatko, przecież my we wtorki nie mamy zajęć!

O, faktycznie:)

czarnulka 28/10/2008 15:46:21 [komentarzy 11] Komentuj